نوش نامی است برای نوشته های من.
نوش به معنای عسل است، و نوشتن برای من به همان میزان شیرین.
نوشته هایی که گاهی اوقات همانند نوشدارویند برای ذهنم. می گویند نوشدارو تلخ است. و کسی چه می داند؟ شاید بازهم باید شیرینی عسل را در تلخی نوشدارو یافت.
نوش را بخاطر زیبایی آوایش هم دوست دارم، از آن واژه های است که با شنیدنش آرام می گیرم.
نوش بن فعل است از نوشیدن و بسیار به نیوشیدن به معنای شنیدن نزدیک است. برخی حرفهایم تنها برای نوشته شدن نیست، برای نیوشیدن است.
و نوش را باید نوشید...

---